Funkcje kontrolera

Podczas korzystania z trybu wielu inicjatorów i funkcji wysokiej dostępności należy wziąć pod uwagę podane w tej sekcji czynniki.

Korzystanie z trybu wielu inicjatorów i funkcji wysokiej dostępności wymaga kontrolera i obsługi w systemie Linux®. Obsługa kontrolerów została opisana w tabeli Porównanie funkcji kart SAS RAID. Poszukaj kontrolerów z dwoma kontrolerami RAID w trybie wysokiej dostępności (HA), dwusystemowymi dyskami JBOD w trybie wysokiej dostępności lub z jednosystemową macierzą RAID w trybie wysokiej dostępności, oznaczonymi jako Tak dla wybranej konfiguracji. Wersje oprogramowania dla systemu Linux wymagane do obsługi wielu inicjatorów są określone w sekcji Wersje programu iprconfig dla funkcji SAS.

Określone kontrolery mają być używane tylko w konfiguracji RAID o wysokiej dostępności z dwoma systemami lub z jednym systemem. Odszukaj w tabeli Porównanie funkcji kart SAS RAID kontrolerów z obsługą wymaganej konfiguracji RAID w trybie wysokiej dostępności. Tego typu kontroler nie może być używany w dwusystemowej konfiguracji JBOD o wysokiej dostępności lub w konfiguracji autonomicznej.

Kontrolery połączone w konfiguracji RAID muszą mieć taką samą wielkość pamięci podręcznej zapisu (jeśli ją obsługują). Jeśli pamięci podręczne zapisu kontrolerów nie mają takiej samej wielkości, zarejestrowany zostanie błąd konfiguracji.

Podczas ponownego konfigurowania kontrolera, który został wcześniej skonfigurowany w innej konfiguracji wysokiej dostępności, zaleca się skonfigurowanie trybu wysokiej dostępności kontrolerów na macierze RAID lub JBOD przed podłączeniem kabli SAS.

W przypadku wszystkich konfiguracji RAID wysokiej dostępności jeden kontroler działa jako kontroler podstawowy kontroler i zarządza urządzeniami fizycznymi, na przykład powala tworzyć macierze dyskowe lub pobierać mikrokod dysku. Drugi kontroler działa jako kontroler dodatkowy i nie jest zdolny do zarządzania urządzeniami fizycznymi.
Uwaga: W przypadku konfiguracji z dwoma systemami użycie macierzy dyskowej może wymagać przerwania pracy z kontrolerem dodatkowym, zanim możliwe będzie wykonanie niektórych działań z kontrolera podstawowego.

Jeśli kontroler dodatkowy wykryje, że kontroler podstawowy został odłączony, przełącza się on w tryb kontrolera podstawowego. Gdy pierwotny kontroler podstawowy zostanie ponownie podłączony, stanie się on kontrolerem dodatkowym. Wyjątkiem jest przypadek, w którym pierwotny kontroler podstawowy został wcześniej wyznaczony jako “preferowany” kontroler podstawowy.

Obydwa kontrolery są w stanie wykonywać bezpośrednie operacje we/wy dostępu do macierzy dyskowych w celu wykonania operacji odczytu i zapisu, ale w danym momencie tylko jeden kontroler w parze jest “zoptymalizowany” dla danej macierzy dyskowej. Kontroler, który jest zoptymalizowany dla macierzy dyskowej, to taki, który bezpośrednio uzyskuje dostęp do urządzeń fizycznych na potrzeby operacji we/wy. Kontroler, który nie jest zoptymalizowany dla macierzy dyskowej, przekazuje żądania odczytu i zapisu za pośrednictwem sieci SAS do zoptymalizowanego kontrolera. Więcej informacji na temat ustawiania i wyświetlania optymalizacji macierzy dyskowej zawiera sekcja Optymalizacja dostępu asymetrycznego wysokiej dostępności.

Kontroler podstawowy rejestruje większość błędów związanych z problemami z macierzą dyskową. Niektóre błędy macierzy mogą być również rejestrowane na kontrolerze dodatkowym, jeśli w momencie wystąpienia błędu macierz dyskowa jest zoptymalizowana dla kontrolera dodatkowego.

Typowe przyczyny przełączania ról przez kontrolery podstawowe i dodatkowe (w porównaniu z oczekiwanymi rolami) są następujące:
  • Kontrolery przełączają role z powodu wykrycia asymetrii. Na przykład jeden kontroler wykryje więcej napędów dysków niż drugi. Jeśli kontroler dodatkowy może wykryć urządzenia, które nie są wykrywane przez kontroler podstawowy, następuje automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne). Kontrolery komunikują się ze sobą, porównują informacje o urządzeniach i przełączają role.
  • Wyłączenie zasilania podstawowego kontrolera lub systemu, który zawiera kontroler podstawowy, powoduje automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne).
  • Awaria podstawowego kontrolera lub systemu, który zawiera kontroler podstawowy, powoduje automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne).
  • Jeśli aktywowanie preferowanego podstawowego kontrolera opóźnia się, drugi kontroler przejmuje rolę kontrolera podstawowego. Gdy preferowany kontroler podstawowy stanie się aktywny, następuje automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne).
  • Jeśli kontroler podstawowy utraci kontakt z dyskami, które są również dostępne dla kontrolera dodatkowego, następuje automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne).
  • Pobranie mikrokodu kontrolera może spowodować automatyczne przełączenie (przełączenie awaryjne). Takie przełączenie jest spowodowane tym, że kontroler resetuje się, aby aktywować nowy mikrokod. Kontroler będzie tymczasowo niedostępny do czasu zakończenia resetowania. Przełączenie awaryjne na inny kontroler może zapobiec zakłóceniu dostępu do dysku.

Użytkownicy i ich aplikacje są odpowiedzialne za zapewnienie prawidłowej operacji odczytu i zapisu na dyskach współużytkowanych lub macierzach dyskowych, na przykład za pomocą komend rezerwacji urządzeń (trwałe rezerwacje nie są obsługiwane).